Home Info Onze Auteurs Linkpagina contact

Flims Rheinschlucht. 2009
Tekst en foto's: Joyce Frey


Rhein

In de vroege morgen stonden wij, vier jonge gepensioeneerden, voor het station in Appenzell om een leuk, sportief  dagje te gaan beleven. Het was nog fris, maar de hemel was stralend blauw. Het beloofde een prachtige dag worden. Zoals gewend vertrok de trein

 


Flims. Dorp

 

precies op tijd. De eerste etappe was Gais. Daar stapten we over in de Tandradtrein, die een stuk moest afdalen naar Altstätten.

Daar stond de bus al klaar om de passagiers naar het SBB Station te brengen.
Wij stapten in de trein naar Chur en konden  een goed uur blijven zitten.
In Chur stapten we weer in een bus naar Flims. Die reed de Berg op. Een deel daarvan door een tunnel.

Bij Flims

 

 

 

 

 

 

 

Na drie uur reizen hadden we Flims bereikt in het kanton Graubünden. Met de auto gaat het natuurlijk veel vlugger.
In het Dorp gingen we op een gezellig terrasje koffie drinken. Intussen was het al lekker warm geworden.Nu kon de wandeling beginnen.

 

Eerst door een nieuw woonwijk. Dan door een bos. Na een goede drie kwartier zagen we de Caumasee. Het water was zo blau als de hemel en enkele mensen waagden het nog te gaan zwemmen.

Wij lieten ons goed gaan met een etentje op het terras boven het meer. Een zwerm vissen wachten er op, dat we iets van ons boord naar beneden gooiden en ze hapten er begerig naar.
Na het eten liepen we rond het

 


Cauma meer

 


Wandeling rond het meer

 

 

 

 

 

 

meer en dan verder naar Conn. In de diepte konnden we de Rhein al zien. Maar het zou nog beter worden. Een stuk verder zagen we al hoe de Rhein een grote bocht maakte. Dat was wel indrukwekkend. Op de rand van de steile afgrond was een uitkijktoren gebouwd.

 

Wij klommen er op en hadden een prachtig zicht op de rivier, die als een reuze slang diep onder ons tussen de bergen kroop.
Lang bekeken we dit stukje wonderwerk van de natuur.

Nadat de ogen uitgekeken waren, gingen we naar het restaurant om koffie te drinken. Natuurlijk op het terras.

Een wandelingetje van ongeveer een uur volgde. Dan stonden we voor de Crestasee.

Kloof van de Rein, gezien vanuit de toren

Brug over de Reinkloof

 

 

 

 

 

 

Ook een meertje, dat in de mooiste kleuren glanzde. Hier werd weer pause gemaakt om iets uit de rugzak te eten en drinken.
Van zulke wandelingen krijg je wel dorst en honger. Hiermee was ons dagtripje ten einde.

 

We liepen naar het dichtbijgelegen dorp om met de bus naar Chur te rijden. De zelfde weg ging het terug.
Tevreden zaten we later in de trein. Allen waren we de zelfde mening toegedaan. Het was echt een prachtige dag geweest.

 


Landschap onderweg

Cresta meer

Cresta meer

 

 

 

 

 

 

 

 

 

019.11.09